De dag na de Race..

2 november 2010, het nieuws bereikte Ooijen, een vraag van John richting Bas, Zou jij met mij ...... in eerste instantie moest hier nog een paar dagen over gedacht worden, echter een dag daarna kwam het verlossende antwoord, Jazeker !!!

Vanaf dat moment ging het allemaal in een vliegensvlugge vaart, trainen,trainen en nog eens trainen, Het lijkt er nu op dat de heren in één keer zijn vergeten in wat voor slechte omstandigheden ze zich hebben voorbereid op deze slopende meerdaagse marathon. Onoverkomelijk werd het doel gekozen, "Top 20". vraag me niet waarom, maar het zou iets met de race van 2009 te maken kunnen hebben ?! De maanden die volgde zijn door onze gezinsleden lijdzaam toegezien, met veel steun en bemoedigende woorden hebben zij ons door dik en dun bij gestaan, dat besef hadden we al, maar wordt nu pas echt duidelijk met al die talloze warme reactie's op onze site.

De eerste dagen waren aftastend, enigzinds behouden werd er aan de race begonnen. Nu, achteraf, weten we zelf al de vinger op de zeere plaatsen te leggen, verkeerde banden keuze en te veel sportdrank.

Een zestiende plek in de derde stage had er dik en dubbel in gezeten ! Echter vanaf de vierde dag werd het een gevecht tegen de protesterende lichamen. Met zijn allen hebben we ons vast gehouden aan ons gestelde doel. Het werd niet alleen een strijd tegen de moordende concurentie maar ook een strijd tegen onze lichamen, we hebben ze beide overwonnen, al is dat besef nog niet helemaal doorgedrongen.We hebben niet alleen een Cape Epic volbracht maar hebben er een herrinering bij die we waarschijnlijk nooit meer zullen vergeten. Nogmaals, we kunnen met woorden niet beschrijven wat jullie bemoedigende berichten voor ons hebben betekend, die hebben zeker hun steentje bijgedragen aan aan onze prestatie's !

Binnenkort maken we op deze site een datum bekend wanneer we met jullie nog één keer terug willen kijken op de Cape-Epic 2010, hier zal dan ook de fiets verloot worden onder alle Club 96 leden, die ter beschikking is gesteld door Merida.

Bas, John en Danny.

Baydankie, baydankie