Na de timetrail en de monsterrit van stages 6 te hebben volbracht, bij stages 7 en 8 ook weer het startvak ingeslopen. Omdat ze me m'n nummerbord niet hadden ingenomen kon ik er toch nog tussendoor sneaken. Stages 7 leek in eerste instantie een stuk lichter dan de 123km de dag ervoor, maar dat bleek achteraf helemaal niet zo. Ongelovelijk af moeten zien om de rit uit te rijden. Het leken wel 99km die volledig tegen de wind in en tegen de berg op moesten. 's-Morgens was het vanuit het tentje al te merken, koud en regenachtig, het leek Nederland wel. Het waaide behoorlijk en dat was zeker boven op de toppen van de bergen te merken, klimmen waar John en Bas waarschijnlijk maar een half uur voor nodig hadden duurde bij mij zeker het dubbele. Maar boven komen was het belangrijkste. Het waren zware maar zeer mooie kilometers, zeker de singletracks halverwege en op het eind in Oak Valley. (precies 7 uur over gedaan)
![]()
De laatste dag zoals gezegd ook weer het startvak ingeslopen. Het waren "maar" 63km maar zeker geen kilometers die cadeau werden gedaan. Voor het eerste waterpoint hadden ze een berg neergelegd waar d'n bult in Oss wel een half miljoen keer inpast. Door los zand, bezaait met stenen proberen naar boven te klooien, zwaar voor de beentjes maar wel volbracht. Bovenaan gekomen een prachtig uitzicht over de bergen en de kust. Na het waterpoint was het een stuk makelijker met wat steile klimmetjes en supersnelle afdalingen. Om 14.00uur gefinisht in Lourensford.
Ikzelf kijk terug op een prachtig mountainbike avontuur welke ik helaas slecht begon maar met een zeer goed en bevredigend gevoel afsluit. Toch 5 stages kunnen volbrengen en ontzettend hebben moeten afzien in een van de zwaarste marathons ter wereld.
Erno heeft 'm samen met Frans ook volbracht en dat is nu dus al de 5e keer voor deze Amabubesi!
![]()
Bye Rob